مهندس، راوی حقیقت

در دنیای داوری، این قلم شماست که می‌جنگد، این دوربین شماست که شهادت می‌دهد، و این دفترچه گزارش روزانه شماست که سنگر شما را می‌سازد. یک گزارش بد، اعتراف به شکست است؛ یک گزارش خوب، سند پیروزی. مهندسی که نمی‌نویسد، در دادگاه لال است. مهندسی که بد می‌نویسد، در دادگاه علیه خود شهادت می‌دهد. اما مهندسی که مسلح به اصول این کتاب باشد، راوی حقیقت و معمار پرونده خود در دادگاه داوری خواهد بود. او هر شب که قلم در دست می‌گیرد، تصور می‌کند که در برابر داوری نشسته که زمین را ندیده، باران را حس نکرده، و صدای ریزش گود را نشنیده است. تنها چیزی که داور را قانع می‌کند، تصویری است که مهندس با کلمات، اعداد و عکس‌هایش در ذهن او می‌سازد. (فصل ۸)