در پروژه‌های عمرانی، کارفرما (خصوصاً کارفرمای دولتی یا عمومی) فقط یک «طرف قرارداد» نیست. او «امین اموال عمومی» و «نماینده نسل‌های آینده» است که سرمایه ملی را برای آبادانی کشور هزینه می‌کند. بزرگ‌ترین خیانت اخلاقی یک کارفرما، «صرفه‌جویی کوتاه‌مدت در مطالعات ژئوتکنیک» است. وقتی یک کارفرما، به دلیل فشار بودجه یا ناآگاهی، از تعداد گمانه‌ها می‌کاهد یا از انجام آزمایش‌های ضروری چشم‌پوشی می‌کند، در واقع یک «بمب ساعتی» را در پی پروژه کار می‌گذارد. او با این کار، نه تنها پیمانکار را به ورشکستگی می‌کشاند، بلکه به طور مستقیم به اموال عمومی و امنیت جانی شهروندان خیانت کرده است. وظیفه اخلاقی کارفرما: سرمایه‌گذاری کافی و شجاعانه در مطالعات، ارائه شفاف داده‌ها به پیمانکاران، و پذیرش مسئولیت «نادانی‌های باقی‌مانده». (فصل ۱۴)