در زلزله کرایست‌چرچ نیوزیلند، روانگرایی گسترده رخ داد. میلیون‌ها تن گل و ماسه روان از زیر زمین به سطح فوران کرد. خیابان‌ها و منازل مسکونی در سیلاب ماسه مدفون شدند. بیش از ۱۰,۰۰۰ خانه غیرقابل سکونت اعلام و تخریب شد. خسارت اقتصادی این زلزله، عمدتاً به دلیل روانگرایی، بالغ بر ۴۰ میلیارد دلار برآورد شد. درس کرایست‌چرچ برای ایران با سواحل طولانی ماسه‌ای و دشت‌های آبرفتی اشباع، روشن است: تحلیل روانگرایی یک انتخاب نیست، یک ضرورت مرگ و زندگی است. اگر در مناطقی با سطح آب بالا و خاک ماسه‌ای، این تحلیل در گزارش نیامده باشد و در زلزله فاجعه رخ دهد، این «سهل‌انگاری در پیش‌بینی» به راحتی می‌تواند مستوجب مسئولیت کیفری و مدنی باشد. (فصل ۲)