فاجعه سد Vajont در ایتالیا (۱۹۶۳) را باید بزرگترین درس تاریخ در مورد تأثیر متقابل اقلیم و ژئوتکنیک دانست. بارندگیهای طولانی و تغییرات سطح آب مخزن سد، فشار آب منفذی را در لایههای ضعیف دامنه کوه افزایش داد و یک زمینلغزش عظیم ۲۷۰ میلیون مترمکعبی را فعال کرد که به درون مخزن سقوط کرد و موجی مرگبار آفرید. بیش از ۲۰۰۰ نفر کشته شدند. مهندسان Vajont نه به دلیل ناآگاهی از یک زلزله، که به دلیل ناآگاهی از رفتار بلندمدت زمین در تعامل با آب محکوم شدند. این فاجعه، سند جاودانهای است بر این اصل که تحلیل پایداری بدون در نظر گرفتن سناریوهای اقلیمی بحرانی، یک قصور حرفهای مرگبار است، نه یک «حادثه غیرمترقبه». (فصل ۳)