در داوری‌های عمرانی، زبان و ادبیات به کار رفته در گزارش‌ها به اندازه اعداد و ارقام فنی اهمیت دارد. یک کلمه اشتباه در یک صورتجلسه می‌تواند یک ادعای چندصد میلیارد تومانی را به کلی نابود کند. برعکس، یک جمله درست و حقوقی می‌تواند بار اثبات را از دوش پیمانکار برداشته و بر دوش کارفرما بگذارد. تفاوت اصلی در انتخاب واژگان است. واژه «اما» نشان‌دهنده پذیرش وضعیت موجود و ادامه کار با علم به ریسک است و حق اعتراض را از بین می‌برد. در مقابل، عبارت «بر خلاف» صریحاً یک مغایرت با سند مبنای مشخص (مانند گزارش ژئوتکنیک) را اعلام کرده و عنصر «تغییر شرایط» را فعال می‌کند. عبارت «خاک سست بود» یک اظهار نظر کیفی و سلیقه‌ای است، اما جمله «عدد SPT برابر ۴ ثبت گردید» یک گزارش کمی، عینی و قابل راستی‌آزمایی بر اساس یک آزمایش استاندارد است. در دادگاه، فقط دومی ارزش دارد. (فصل ۸)