در هر پروژه تونل یا گودبرداری سنگی، مقداری حفاری مازاد بر خط تئوریک پروژه رخ می‌دهد. سرنوشت مالی هر مترمکعب از این اضافه‌حفاری، بسته به علت آن، کاملاً متفاوت است. طبق مفاد فهرست‌بهای واحد پایه (نشریه ۱۰۱)، اضافه‌حفاری به سه دسته تقسیم می‌شود: «اضافه‌حفاری مجاز» (Tolerance) که ناشی از محدودیت ذاتی روش اجراست و در نرخ واحد پیمان مستتر است. «اضافه‌حفاری ناشی از خطای اجرایی» (Overbreak) که محصول خرج‌گذاری بیش از حد یا الگوی نامناسب انفجار است و ۱۰۰٪ هزینه آن با پیمانکار است. و «ریزش ناشی از شرایط غیرقابل پیش‌بینی زمین» (Fall-out) که به دلیل ناپایداری ذاتی توده سنگ رخ می‌دهد و طبق بند ۶ فهرست‌بها و ماده ۳۰ پیمان، مسئولیت آن با کارفرماست. مستندسازی دقیق پیش و پس از انفجار، تنها راه اثبات نوع سوم و دریافت هزینه از کارفرماست. (فصل ۱۴)