این فصل را با یک «منشور اخلاقی» ده‌بندی به پایان می‌بریم؛ چراغ راهی برای نسل آینده مهندسان ژئوتکنیک ایران: یکم، حقیقت را بگو، حتی اگر تلخ باشد. دوم، نادانی خود را بپذیر؛ تو پیامبر نیستی. سوم، به زمین گوش کن، نه به منافع کوتاه‌مدت. چهارم، حق طرف مقابل را محترم بشمار. پنجم، ایمنی، خط قرمز مطلق توست. ششم، مستندسازی کن، گویی که فردا قرار است در دادگاه داوری بایستی. هفتم، با همکار خود بجنگ، نه با یکدیگر. دشمن مشترک شما، «عدم قطعیت‌های زمین» است. هشتم، استاندارد، کتاب مقدس توست. نهم، به نسل بعد بیاموز. دهم، به یاد داشته باش که «سرمایه ملی»، امانتی در دستان توست. هر ریالی که از جیب مردم برای این پروژه هزینه می‌شود، مسئولیتی اخلاقی بر دوش تو می‌گذارد. (فصل ۱۴)