تحلیل ریشه‌ای بسیاری از فجایع عمرانی نشان می‌دهد که صرفه‌جویی در هزینه چند حلقه گمانه تکمیلی، منجر به ضرری چند صد برابری و تأخیری چند ساله در بهره‌برداری شده است. این یک «قتل عمد غیرعمد» اطلاعاتی است. قاتل، عدد SPT است و مقتول، پروژه. مشاور ژئوتکنیک، با تکیه بر یک آزمایش نامناسب، «ماهیت» زمین را گم کرده است. او استحکام یک اسکلت خشک را دیده، نه فروپاشی آن در آب را. طبق اصل GIGO، ورودی آشغال منجر به خروجی فاجعه‌بار می‌شود. برای کارفرمایان، هزینه مطالعات ژئوتکنیک، «سرمایه‌گذاری» است نه «هزینه». حذف آن، به منزله قبول یک قمار چندصد میلیاردی با پول بیت‌المال است. (فصل ۱)